Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Η θάλασσά μας κινδυνεύει



Η θάλασσα μας προσφέρει πολλά αγαθά φιλοξενώντας το 80% της ζωής πάνω στη γη, μονάχα όμως το 1% της επιφάνειάς της βρίσκεται υπό κάποιο καθεστώς προστασίας, ενώ πολλά άλλα θαλάσσια είδη έχουν χαθεί για πάντα ή βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης. Αιτία, για άλλη μια φορά η ανθρώπινη απειλή: υπεραλίευση, ρύπανση, φαλαινοθηρία....

Απώλεια σημαίνει ωριμότητα!


Από την πρώτη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο, αρχίζουμε να κερδίζουμε και να χάνουμε. Με το κέρδος, τη νίκη, την επιτυχία, το βόλεμα, το συμφέρον και τα δώρα, τα πάμε καλά. Είναι ευχάριστα, συχνά εύκολα, αλλά και τα πιο αμφίβολα. Η απώλεια, όμως, είναι δεδομένη. Είναι εκεί και μας περιμένει. Μας χτυπάει την πόρτα κι εμείς την κλείνουμε με δύναμη. Μας επισκέπτεται και την αγνοούμε επιδεικτικά.

ΚΑΓΚΕΛΑ ΠΑΝΤΟΥ


Και ξαφνικά η ζωή μας γέμισε κάγκελα.
Όπου και να γυρίσεις το βλέμμα αντικρίζεις απαγορευτικά. «Μη εκείνο, όχι αυτό , καθόλου το άλλο.»
Κάγκελα απαγορεύουν στους νέους να βρουν μια αξιοπρεπή εργασία.
Μνημόνια επιβάλλουν φόρους και περικοπές στις μικρομεσαίες κοινωνικές τάξεις. Νομοθετικές ρυθμίσεις βάζουν το χέρι στην τσέπη μας αδιαφορώντας αν έχουμε , αν μπορούμε , αν πρέπει εμείς να πληρώσουμε τα σπασμένα.

ΠΟΘΕΝ...ΑΙΣΧΟΣ!



Πριν από λίγο καιρό είδαν το φως της δημοσιότητας τα «πόθεν έσχες»των πολιτικών της χώρας μας ( αρχηγών κομμάτων  & βουλευτών) για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2009 αλλά και για τα περιουσιακά στοιχεία που κατέχουν.
      Εκτός από λίγους που πραγματικά είναι μετρίων εισοδημάτων και ολιγαρκείς στην απόκτηση ακινήτων , οι περισσότεροι είναι κάτοχοι τεράστιας περιουσίας προκαλώντας το αίσθημα του Ελληνικού λαού.
      Είδαμε ολόκληρους καταλόγους κατοχής ακινήτων , καταθέσεων, χαρτοφυλακίων και γενικά προσωπικές περιουσίες μεγάλων διαστάσεων. Η αριστοκρατία, η οικογενειοκρατία , η ολιγαρχία αλλά και η απληστία σε όλο τους το μεγαλείο.

Παλιές και..νέες λέξεις



Στο λεξιλόγιό μας υπάρχουν πάρα πολλές λέξεις ,ίσως οι περισσότερες από κάθε άλλη γλώσσα στον κόσμο. Το παράδοξο όμως είναι ότι υπάρχουν κάποιες λέξεις που τις χρησιμοποιούσαμε αφειδώς πιο παλιά τόσο εμείς όσο και οι  πολιτικοί  μας και κάποιες άλλες  που τώρα τελευταία έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας και την έχουν κάνει εφιαλτική.
      Θα αναφέρω παρακάτω κάποιες από τις  παλιές λέξεις και κάποιες από τις καινούργιες  :

Λόγια με...ουσία


Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της  εξέλιξης του  ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός  προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους  Έλληνες.
Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε και αν δημιούργησαν φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και  ζωή σε σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο … με καρικατούρα!

Τοιχοφωνίες



Σκεφτείτε για λίγο το νόημα του συνθήματος. Ζούμε μια κατάσταση που δεν περιμέναμε σε μια δημοκρατική χώρα. Ένας λαός που έχει γράψει ιστορία σε αγώνες για ελευθερία και ανεξαρτησία, κυβερνάται πλέον από μια παράνομη κυβέρνηση και πολύ περισσότερο από ξένα κέντρα που δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα και μας το λένε κατάμουτρα.